نماد اعتماد الکترونیکی

شعری از:هوشنگ ابتهاج(سایه) - ترجمه: خالد بایزیدی

 

هۆنراوەی : هوشه نگ ئیبتهاج(سایه)، وه رگیر:خالیدبایه زیدی(دلیر)

شادوسه رخوش له جیژنی له دایک بوونت دا
توبیست مومی پرشنگ دار داده گیرسینی
به لام ئه م شه وهه زارکیژی هاوته مه نی تو
رووت وبرسی هه رله سه رجی وبانی خاک نووستون
چه نده جوانه سه ما ونازی سه رپه نجه کانت
که په رده ی ساز ئه بزوینن
به لام هه زارکیژی فه رش چنین…ئیستاکه
به چلک وخوینی زامی سه رپه نجه کانیان
له نیوقه فه سی ته نگ وتاریکی ناو کارگاکاندا
گیان به خت ئه که ن
بوحه ق ده ستی که مترله وه ی که تو
ئه یخه یته کوشی سوالکه ریک
ئه وفه رشه کولکه زیرینه یه
که پیشلی سه ربه رمالی تویه
به خوین وزه حمه ت وژینی ئینسانه کان ئاوره نگ کراوه
له تام وپوی هه موونه قش ونیگار وخالیکدا
هه زارده ردوره نج وکویره وه ری
له ئاوره نگی هه رگول وگه لایک دا
هه زار شه رم راخراوه
لیره خه وتووه
هه زارئاره زوی نه پشکوو
لیره به باچووه
خولی هه زارئاگری تازه خوش کراو
ده ستی هه زارمنالی جوان وبی تاوان
چاوی هه زارکیژی نه خوش وبی توانا
دره نگه ئیتر«گالیا»
کاتی ماچ وشیعری خوشه ویستی نیه
هه مووشتیک ره نگی ئاگروخوینی هه یه له م سه رده مه
وه ختی ره هاکردنی لیوه کان وده سته کانه
به رووی منا…پی مه که نه
لیم حه رام بیت جوانی ومه ستی نیگات
لیم حه رام بیت له مه ودوا شه راب وئه وین
لیم حه رام بیت دلم به خوشی وشادی وه لی بدات
خوشه ویستی من له نیوو زیندان دابیت
له ناو زیندانی تاره که سه لاتی باغی «شاه»
له هه رگوشه وکه ناری ئه م دوزه خه تاریکه دا
«گالیا»هیشتا زووه
ئیترمه قام وگورانی سه رخوشیت له من نه ویت
«گالیا»هیشتا زووه
نه گه یشتوه ته جی کاروان
ئه وروژه ی کازیوه ی به ری به یان
داوینی شه وئه روخینی
ئه وروژیکه ته رمی هه تاو
له گشت په نجه ره کانه وه تیشکی پژاند
ئه وروژه ی که لیوی یارانی هاونه به رد
ره نگی پیکه نین وخوشی وشادی هاته وه سه ر
ئه وکات دیمه وه ولای گورانی کان وشیعره کان وماچه کان
لای به هاره دل رفینه کان
ده گه ریمه وه لای توی خوشه ویستم

 

 


«گالیا»
شاد و شکفته در جشن تولدت
تو بیست شمع خواهی افروخت تابناک
امشب هزار دختر هم سن و سال تو ولی
خوابیده اند گرسنه و لخت روی خاک
زیباست ناز سرانگشتهای تو
بر پرده های ساز
اما هزار دختر بافنده این زمان
باچرک وخون زخم سرانگشتهای شان
جان می کنند درقفس تنگ کارگاه
ازبهردستمزد حقیری که پیش ازآن
پرتاب می کنی توبه دامان یک گدا
وین فرش هفت رنگ که پامال رقص توست
ازخون وزندگانی انسان گرفته رنگ
ازتاروپودهرخط وخالش هزاررنج
درآب ورنگ هرگل وبرگش هزارننگ
اینجابه خاک خفته هزارآرزوی پاک
اینجابه بادرفته هزارآتش جوان
دست هزارکودک شیرین بی گناه
چشم هزاردختربیماروناتوان
هنگام بوسه وغزل عاشقانه نیست
هرچندرنگ آتش وخون دارداین زمان
هنگامه رهایی لبهاودستهاست
عصیان زندگی است
درروی من مخند
شیرینی نگاه توبرمن حرام باد
برمن حرام بادتپش های قلب شاد
ویاران دربند
دردخمه های تیره ونمناک باغ شاه
درعزلت تب اورتبعیدگاه خاک
درهرکناروگوشه این دوزخ سیاه
زوداست گالیا
درگوش من افسانه دلدادگی مخوان
اکنون زمن ترانه شوریدگی مخواه
زوداست گالیا!..نرسیده ست کاروان
روزی که بازوان بلورین صبحدم
برداشت تیغ وپرده تاریک شب شکافت
روزی که آفتاب ازهرچه دریچه تافت
روزی که گونه ولب یاران هم نبرد
رنگ نشاط وخنده گم گشته بازیافت
من نیزبازخواهم گردید
آن زمان
سوی ترانه هاوغزل هاوبوسه ها
سوی بهارهای دل انگیزگل افشان

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

«تمامي كالاها و خدمات اين وبسایت، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.»
طراحي و پياده سازي سايت: شماره تماس جهت طراحي سايت